5o Πανελλήνιο Συνέδριο Διαβητικού Ποδιού

Πριν λίγες μέρες στις 5-7/2/2016 πραγματοποιήθηκε το 5^ο Πανελλήνιο Συνέδριο Ε.ΜΕ.ΔΙ.Π με διεθνή συμμετοχή στην Αθήνα. Στο εν λόγω συνέδριο συμμετείχε η εταιρεία Γενική Χημικών Προϊόντων Α.Ε. με μεγάλη επιτυχία.

Στόχος του συνεδρίου ήταν η ανάπτυξη θεμάτων και συζητήσεων  για την αποτελεσματική αντιμετώπιση παθήσεων Διαβητικού Ποδιού. Μερικοί από τους ομιλητές και τους παρευρισκόμενους είναι σπουδαίοι ιατροί από το εξωτερικό, που ειδικεύονται στην αντιμετώπιση τέτοιων παθήσεων.

Η εταιρεία Γενική Χημικών Προϊόντων Α.Ε. διαθέτει μία μεγάλη σειρά προϊόντων που παρέχουν άμεση και αποτελεσματική αντιμετώπιση σε παθήσεις Διαβητικού Ποδιού. Η χρήση των επιθεμάτων τελευταίας γενιάς, έχει αντιμετωπίσει σε μεγάλο βαθμό το πρόβλημα της καθυστερημένης επούλωσης, σε έλκη διαβητικού ποδιού και έχει συμβάλει σημαντικά στην βελτίωση της ποιότητας ζωής των ασθενών.

Οποιαδήποτε πληροφορία χρειαστείτε σχετικά με τα προϊόντα της εταιρείας, μπορείτε καθημερινά

να καλείτε στο 210-6203000 και άμεσα θα εξυπηρετηθείτε.

Νέο προϊόν περιποίησης δέρματος αποκλειστικά από την Γενική Χημικών στην Ελλάδα

Ενημερωθήκαμε από την εταιρεία Γενική Χημικών ότι το προσεχές διάστημα, έρχεται στην Ελλάδα το νέο προϊόν περιποίησης δέρματος UrgoRepair, του γνωστού Γαλλικού οίκου Urgo Medical, το οποίο θα κυκλοφορήσει αποκλειστικά από την Γενική Χημικών.

Το νέο προϊόν αναμένεται να βοηθήσει σημαντικά ασθενείς που πάσχουν από το «διαβητικό πόδι», και αναμένεται  να είναι διαθέσιμο, ακόμη και μέσα στον Σεπτέμβριο.

Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να καλέσετε στο 210 – 6203000, κάθε μέρα όλο το 24ωρο.

Διαβητικό πόδι

Ο όρος διαβητικό πόδι είναι ένας γενικός όρος για τα προβλήματα των ποδιών σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη. Το έλκος του διαβητικού ποδιού είναι μια από τις σημαντικότερες επιπλοκές του σακχαρώδη διαβήτη (εικόνα). Υπολογίζεται ότι το 10 με 15% των διαβητικών ασθενών κάποια στιγμή στη ζωή τους θα αναπτύξουν έλκος στο πόδι τους, το οποίο μάλιστα προηγείται στο 84% του συνόλου των ακρωτηριασμών στους διαβητικούς ασθενείς. Επίσης τα προβλήματα που σχετίζονται με τα έλκη στα πόδια ευθύνονται για το 50% των εισαγωγών σε νοσοκομεία των διαβητικών ασθενών.

Η επούλωση των ελκών αποτελεί ένα φυσικό φαινόμενο επανόρθωσης για το τμήμα του ιστού που καταστράφηκε, σε κάθε ανοικτή ή κλειστή βλάβη στο δέρμα. Έτσι λαμβάνει χώρα συνήθως ως έμφυτος μηχανισμός του σώματος και αντεπεξέρχεται με αξιοπιστία τις περισσότερες φορές. Βασικό χαρακτηριστικό της επούλωσης του τραύματος είναι η σταδιακή αποκατάσταση της χαμένης εξωκυττάριας ουσίας, που αποτελεί το μεγαλύτερο συστατικό των στοιβάδων του δέρματος. Ως εκ τούτου η ελεγχόμενη και ακριβής ανοικοδόμηση καθίσταται απαραίτητη για την αποφυγή της ύπο- ή της ύπερ-θεραπείας που μπορεί να οδηγήσουν σε διάφορες ανωμαλίες. 

Ωστόσο, σε ορισμένες περιπτώσεις, ορισμένες διαταραχές ή μία φυσιολογική προσβολή διαταράσσει τη διαδικασία επούλωσης των τραυμάτων, που διαφορετικά θα εξελισσόταν με ομαλό και μεθοδευμένο τρόπο. Ο σακχαρώδης διαβήτης είναι μια τέτοιο μεταβολική διαταραχή που παρεμποδίζει τα φυσιολογικά βήματα της διαδικασίας επούλωσης τραυμάτων. Πολλές ιστοπαθολογικές μελέτες δείχνουν παρατεταμένη φλεγμονώδη φάση στα διαβητικά έλκη, που προκαλεί καθυστέρηση στο σχηματισμό του ώριμου κοκκιώδους ιστού και μια παράλληλη εκφύλιση των ελκών.

Στις μέρες μας όμως η χρήση των επιθεμάτων τελευταίας γενιάς, έχει αντιμετωπίσει σε μεγάλο βαθμό το πρόβλημα της καθυστερημένης  επούλωσης, σε έλκη διαβητικού ποδιού και έχει συμβάλει σημαντικά στην βελτίωση της ποιότητας ζωής των ασθενών.

Οι ασθενείς μπορούν να ενημερωθούν και να εξυπηρετηθούν άμεσα από την Γενική Χημικών Προϊόντων, καλώντας όλο το 24ωρο στο 210-6203000!!!

Η φροντίδα διαβητικού ποδιού και ο ρόλος του νοσηλευτή

Βάσει του ορισμού της παγκόσμιας οργάνωσης υγείας, διαβητικό πόδι ορίζεται ως λοίμωξη, έλκος και/ή καταστροφή των εν τω βάθει ιστών, που σχετίζονται με νευρολογικές διαταραχές και διαφόρου βαθμού περιφερική αγγειακή νόσο στα κάτω άκρα ατόμων μα σακχαρώδη διαβήτη.

Κατά ένα πιο απλό ορισμό είναι κάθε ρήξη δέρματος σε πόδι ατόμου με διαβήτη, που περιλαμβάνει ακόμη και ελάσσονες διαταραχές των δακτύλων, της πτέρνας, της ραχιαίας ή πελματιαίας επιφάνειας του.
Έχει διαπιστωθεί πως ποσοστό άνω του 80% των ελκών στα άκρα ατόμων με διαβήτη μπορούν να προληφθούν, εάν εντοπιστεί έγκαιρα ο πληθυσμός ασθενών που είναι υψηλού κινδύνου και εφαρμοστεί η κατάλληλη προληπτική αγωγή.
Το 15% των ασθενών με διαβήτη θα εμφανίσει έλκος στα κάτω άκρα κατά της διάρκεια της ζωής του. Υπολογίζεται ότι το 75% των μη τραυματικών ακρωτηριασμών διενεργούνται σε διαβητικά άτομα, ενώ στο 85% αυτών έχει προηγηθεί ένα έλκος.
Σε όλες τις χώρες, η διαχείριση της φροντίδας του ποδιού πρέπει να οργανώνεται σε τρία τουλάχιστον επίπεδα. Η παρουσία εξειδικευμένου νοσηλευτή θεωρείται επιτακτική ανάγκη. Ο βασικός ρόλος του νοσηλευτή είναι να αξιολογεί και να προσφέρει μια εξειδικευμένη φροντίδα στα διαβητικά έλκη η οποία θα περιλαμβάνει νεαροποίηση των ελκών, χρήση κατάλληλων επιθεμάτων αλλά και αποφόρτιση των ευαίσθητων περιοχών των άκρων τους.
Ο εξειδικευμένος νοσηλευτής στη φροντίδα διαβητικού παιδιού είναι επίσης υπεύθυνος για τη γενικότερη φροντίδα και την κατάλληλη εκπαίδευση του ίδιου του ασθενή αλλά και του περιβάλλοντός του.
Η πρόληψη προϋποθέτει:

• Μείωση των σημείων που ασκούνται πιέσεις
• Αποφυγή τραυματισμού
• Αποφυγή δημιουργίας έλκους.

Η εκπαίδευση που γίνεται με δομημένο και οργανωμένο τρόπο, παίζει σημαντικό ρόλο στην πρόληψη. Ο ασθενής θα πρέπει να μάθει και να αναγνωρίζει τα πιθανά προβλήματα των ποδιών και ποια είναι τα μέτρα που θα πρέπει να λαμβάνει.
Ο εκπαιδευτής από την άλλη πλευρά θα δώσει σαφείς και απλές οδηγίες για την καθημερινή φροντίδα των ποδιών όπως:

• Αποφυγή βαδίσματος με γυμνά πόδια(κίνδυνος τραυματισμού).
• Σωστή επιλογή υποδήματος, πέλματος και κάλτσας.
• Καθημερινό ποδόλουτρο για 7΄ με ουδέτερο σαπούνι στη θερμοκρασία των 37C.
• Σωστή κοπή των νυχιών (ευθεία γραμμή και όχι κυκλικά).
• Ο ίδιος ο ασθενής θα ελέγχει καθημερινά τα πόδια για τυχόν παρουσία φλύκταινας, αμυχής ή εκδοράς, αν αδυνατεί ο ίδιος θα το κάνει ένα άτομο του περιβάλλοντος που έχει εκπαιδευτεί σ’ αυτό.
• Απαγορεύεται η χρήση μεταλλικών αντικειμένων (ψαλίδι, νυχοκόπτης, ξυράφι) και επίσης η χρήση χημικών παραγόντων για αφαίρεση κάλων (από τον ίδιο τον ασθενή).
• Έλεγχος καθημερινός στο εσωτερικό των υποδημάτων για ύπαρξη ξένου σώματος. Τέλος πρέπει να γίνει γνωστό ότι οτιδήποτε συμβεί στον ασθενή θα έρθει σε επαφή άμεσα με το κέντρο που τον παρακολουθεί.

Ο ρόλος του νοσηλευτή στην επιλογή του κατάλληλου επιθέματος είναι καθοριστικός και αφορά κυρίως:

• Κριτήρια επιλογής επιθεμάτων (διατήρηση περιβάλλοντος υγρό, προστασία του τραύματος, έλεγχος εξιδρώματος, διατήρηση κατάλληλης θερμοκρασίας και Ph, ανεκτό από τον ίδιο τον ασθενή, οικονομικό κόστος.
• Προβλήματα από την επιλογή και εφαρμογή επιθεμάτων (αλλεργική δερματίτιδα, λάθος τεχνική εφαρμογής, κακή χρήση του επιθέματος) λόγω μη σωστής αντίληψης του ασθενούς στην εφαρμογή του.

Είναι απαραίτητη η εκτίμηση του μεγέθους του έλκους (βάθος, διάσταση) έτσι ώστε να διασφαλιστεί η καλύτερη διαχείριση του έλκους όσον αφορά την επιλογή του κατάλληλου επιθέματος.
Η αντιμετώπιση του διαβητικού ποδιού από την πλευρά του εξειδικευμένου νοσηλευτή συμπεριλαμβάνει επίσης:

• Εκτίμηση του έλκους (νευροπαθητικού, ισχαιμικού ή νευροϊσχαιμικού).
• Καθαρισμός του έλκους με έκπλυση φυσιολογικού ορού μιας χρήσεως. Απαραίτητη η υγιεινή των χεριών, η χρήση γαντιών, τα υλικά θα πρέπει να βρίσκονται κοντά στον ασθενή, αποφεύγοντας έτσι την διασπορά των μικροβίων, αποστείρωση των εργαλείων που χρησιμοποιούνται (λαβίδες, κοχλιάρια, ψαλίδια, ειδικές πένσες για κοπή των νυχιών).

Όσον αφορά την εκπαίδευση, ο νοσηλευτής θα πρέπει να λάβει σοβαρά υπόψη πόσο σημαντικός είναι ο ψυχοκοινωνικός και εκπαιδευτικός παράγοντας στη θεραπεία και αποκατάσταση του διαβητικού ποδιού. Η διατήρηση της καλής ποιότητας ζωής, πολλές φορές παραβλέπεται, δυστυχώς από όλη την ομάδα φροντίδας Διαβητικού ποδιού, παρ’ ότι έχει αποδειχθεί ότι είναι άμεσα συνδεδεμένος με την καλή συνεργασία τόσο του ασθενούς, όσο και του προσώπου του οικείου περιβάλλοντος που τον φροντίζει, μιας και έχει βαρύτητα το ψυχοκοινωνικό προφίλ και του ατόμου που τον φροντίζει.
Η ραγδαία αύξηση ατόμων με διαβήτη είναι γεγονός, ταυτόχρονα παρατηρείται και γεωμετρική αύξηση των ατόμων με διαβητικό πόδι, ενώ δυστυχώς δεν μειώνεται ο αριθμός των ακρωτηριασμών εξ αιτίας της έλλειψης των σωστών προδιαγραφών για την παροχή φροντίδας. Οι ίδιοι οι ασθενείς πρέπει να εμπλέκονται όσο το δυνατόν πιο ενεργά στις πρακτικές της προσωπικής τους φροντίδας. Οι εξειδικευμένοι νοσηλευτές πρέπει να ενθαρρύνονται στο να εκπαιδεύουν τους ασθενείς με ποιον τρόπο μπορούν και πρέπει να φροντίζουν τα πόδια τους και επίσης να πραγματοποιούν εις βάθος κλινική εξέταση των άκρων.
Τέλος, η αλήθεια είναι ότι οι έρευνες που σχετίζονται με την πρόληψη και αντιμετώπιση του Δ.Π. θα πρέπει να εξετάζονται πέρα από την ποσοτική στατιστική τους ανάλυση και μέσα από παραμέτρους ποιοτικούς. Αυτό σημαίνει συλλογή πληροφοριών μέσα από την εμπειρία των ίδιων των ασθενών, των νοσηλευτών και των ατόμων που βρίσκονται κοντά στους ασθενείς και τους φροντίζουν.

πηγή: http://www.iatrikostypos.com/

Στοιχεία – σοκ για το διαβητικό πόδι

Περί τους 3.000 διαβητικούς ασθενείς υποβάλλονται σε ακρωτηριασμό των κάτω άκρων τους κάθε χρόνο στην Ελλάδα, εξαιτίας μιας από τις πλέον συχνές και σοβαρές επιπλοκές της νόσου, η οποία ονομάζεται διαβητικό πόδι, ενώ δεκαπλάσιος αριθμός ασθενών κινδυνεύουν από την επώδυνη ιατρική πράξη. Ωστόσο, επτά στους δέκα ακρωτηριασμούς θα μπορούσαν να αποφευχθούν, κατά τους ειδικούς, με την εφαρμογή μέτρων σωστής πρόληψης. Ο αντίστοιχος αριθμός των ακρωτηριασμών που καταγράφονται παγκοσμίως είναι επίσης σοκαριστικός: το διαβητικό πόδι ευθύνεται για την απώλεια των κάτω άκρων κάποιου συνανθρώπου μας κάθε 30 δευτερόλεπτα σε παγκόσμιο επίπεδο! Ο θλιβερός απολογισμός σε ετήσια βάση είναι 1 εκατ. ακρωτηριασμοί. Τις επισημάνσεις αυτές έκανε μεταξύ άλλων ο κ. Χρήστος Μανές, διευθυντής του Διαβητολογικού Κέντρου του νοσοκομείου «Παπαγεωργίου» στη Θεσσαλονίκη και πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρίας Μελέτης Παθήσεων Διαβητικού Ποδιού (ΕΜΕΔΙΠ), με την ευκαιρία της διοργάνωσης του 3ου Πανελλήνιου Συνεδρίου με Διεθνή Συμμετοχή, από σήμερα Πέμπτη 9 Φεβρουαρίου και μέχρι το Σάββατο 11 Φεβρουαρίου στην Αθήνα (ξενοδοχείο DIVANI CARAVEL). Στο συνέδριο θα συζητηθούν εκτενώς τα προβλήματα του διαβητικού ποδιού και τα μέτρα πρόληψης των περιττών ακρωτηριασμών . Έλκη και γάγγραινες νεκρώνουν τα άκρα «Όσοι πάσχουν από διαβήτη έχουν έως και 40 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο να χάσουν ένα κάτω άκρο σε σχέση με τον μη διαβητικό πληθυσμό. Οι βλάβες που οδηγούν στον ακρωτηριασμό του ποδιού ξεκινούν από τα έλκη, τα οποία ωστόσο σπάνια ανησυχούν τους ασθενείς καθώς αυτοί λόγω της υφιστάμενης νευροπάθειας δεν νιώθουν πόνο. Εκτός από τα έλκη των κάτω άκρων στο ίδιο αποτέλεσμα δυστυχώς μπορεί να οδηγήσει και η γάγγραινα, που οφείλεται σε απόφραξη αγγείου» ανέφερε ο κ. Μανές. Υπολογίζεται ότι το 25 % των ατόμων με διαβήτη θα εμφανίσει έλκος στα κάτω άκρα τουλάχιστον μία φορά κατά τη διάρκεια της ζωής του. Αυξημένος κίνδυνος ακρωτηριασμού για το 5% των ελλήνων ασθενώνΣε ό,τι αφορά τη χώρα μας, οι ειδικοί εκτιμούν ότι το 5% των ασθενών με σακχαρώδη διαβήτη εμφανίζουν έλκη κάτω άκρων, γεγονός που σημαίνει ότι 30.000- 40.000 άτομα με διαβήτη διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο ακρωτηριασμού. Ταυτόχρονα, περίπου 120.000 άτομα εμφανίζουν αγγειακά προβλήματα που μπορεί να καταλήξουν σε γάγγραινα των άκρων. Ωστόσο, με την κατάλληλη πρόληψη μπορεί να αποφευχθεί το 60-70% των ακρωτηριασμών και, με αυτό το δεδομένο, καθήκον όλων των σχετικών φορέων αποτελεί ο εντοπισμός των διαβητικών ατόμων που βρίσκονται σε κίνδυνο για ακρωτηριασμό και η ειδική εκπαίδευσή τους για την αποφυγή οποιουδήποτε τραυματισμού.Επώδυνος ο ακρωτηριασμός για τον ασθενή, επαχθές το κόστος για το ΕΣΥΤο κόστος κάθε ακρωτηριασμού κάτω άκρου -κάτω από το γόνατο- ανέρχεται σε περίπου 22.000 ευρώ. Ωστόσο, κάθε ακρωτηριασμός ποδιού έχει δυσανάλογα βαρύ κόστος για το σύστημα δημόσιας υγείας που δεν περιορίζεται στα 22.000 ευρώ της ίδιας της επέμβασης, αλλά εκτοξεύεται στα ύψη από μελλοντικές φροντίδες υγείας περίθαλψης και ασφάλισης των ανάπηρων πλέον διαβητικών ασθενών. Σε ό,τι αφορά τη χώρα μας, υπολογίζεται ότι το ετήσιο κόστος ανά ασθενή με διαβητικό πόδι είναι 6.143 ευρώ. «Με αυτά τα δεδομένα, οι προσπάθειες όλων των εμπλεκομένων - επιστημόνων και φορέων- είναι ανάγκη να στραφούν προς λήψη μέτρων αποφυγής των επιπλοκών του διαβητικού ποδιού και μείωσης των ακρωτηριασμών, καθώς και του τεράστιου οικονομικού και κοινωνικού τους κόστους» επισήμαναν οι επιστήμονες του ΕΜΕΔΙΠ.Ο έλεγχος των ασθενών μειώνει τον κίνδυνο του ακρωτηριασμούΓια την πρόληψη των ακρωτηριασμών κάτω άκρων οι ειδικοί συνιστούν στους διαβητικούς να ελέγχουν καθημερινά τα πόδια τους (ύποπτη θεωρείται η εμφάνιση μπλε χρώματος στο δέρμα), να μην περπατούν ξυπόλητοι, να κάνουν τακτικά έλεγχο των άκρων για νευροπάθεια, να μη φορούν στενά υποδήματα και να μη χρησιμοποιούν θερμοφόρες για να ζεστάνουν τα κρύα πόδια τους ( υπάρχει κίνδυνος εγκαύματος). «Εφόσον κάθε άτομο με σακχαρώδη διαβήτη ελέγχει κάθε μέρα τα πόδια του για τυχόν έλκη ή αλλαγή του χρώματος (προς το σκούρο) και αναφέρεται αμέσως στον ιατρό του, η έγκαιρη αντιμετώπιση μπορεί να απαλλάξει το άτομο από τον κίνδυνο του ακρωτηριασμού» τόνισε ο κ. Μανές, επισημαίνοντας βεβαίως πως πόδια που ελέγχονται καθημερινά δεν εμφανίζουν σοβαρά προβλήματα, ή και αν ακόμα εμφανίσουν, έχουν πολλές πιθανότητες για πλήρη θεραπεία